• تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

با هر جمله‌ای که قرار هست “شوش”را معرفی کنند یا نشان دهند که این شهر باستانی چه مشکلی دارد، “جهانی بودن” آن را به رخ می‌کشند و تاریخ و قدمتش از دهان‌ مسئولان شهری و مردمش نمی‌افتد، اما وقتی پای عمل می‌رسد، به نظر نه تنها کلمات جایی ندارند، بلکه به ذهن‌شان هم نمی‌رسد چه کارکردی دارند!

به‌ گزارش ایسنا، با طرح دولت دهم مبنی بر “تعویض پل روگذر شوش ـ اندیمشک و تبدیل آن به زیرگذر”، هشدارها دربارهاحتمال آسیب و تعرض به شهر باستانی شوش مطرح شدند. هر چند درابتدا مسئولان شهری شوش همچنان به کار خود مصر بودند و حتی کار تخریب پل روگذر را آغاز و در دستور کار قرار دادند، اما به مرور با وارد شدن میراث فرهنگی و اعتراض‌هایی که مطرح شدند، کار متوقف شد.

علاوه بر هشدارهایی که دوستداران میراث فرهنگی و رسانه‌ها مطرح کرده‌اند، اعضای جامعه‌ی باستان‌شناسی کشور نیز در نامه‌ای خطاب به عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی درخواست توقف این کار را ارایه داده‌اند، تا قبل از تخریبِ شوشِ باستانی، این طرح متوقف شود.

هفتم بهمن ماه، با نام هم‌اندیشی برای برطرف کردن این مشکل نشستی با حضور فرماندار، شهردار، اعضای شورای شهر و نماینده مردم شهرستان شوش در مجلس شورای اسلامی به همراه مدیرکل میراث‌فرهنگی استان خوزستان با محمدحسن طالبیان معاون میراث‌فرهنگی سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری تشکیل شده و راهکارهای مختلف بررسی شده‌اند.

و بعد از آن هشتم بهمن میراث فرهنگی دست به کار شد و به عباس آخوندی وزیر راه نامه نوشت و یک پیشنهاد داد.

علی‌اصغر مونسان، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری  ـ یکشنبه هشتم بهمن ـ در نامه‌ی خود «با اشاره به اینکه جاده سراسری اندیمشک ـ اهواز از عرصه ملی شهر باستانی شوش که امروز به مقصد جهانی گردشگری تبدیل شده، عبور کرده هست»، نوشته، «احداث پل روگذر در ورودی این شهر در دو دهه پیش منظر شهر باستانی شوش را مخدوش کرده و برداشتن این پل به مطالبه عمومی شهروندان تبدیل شده هست.

از آن‌جایی که هر گزینه جایگزین مشکل اساسی شهروندان این شهر و گردشگران را به‌لحاظ ایمنی حل نمی‌کند، ایجاد مسیر کمربندی به‌منظور هدایت مسیر ماشین آلات سنگین به بیرون شهر به وزیر راه‌وشهرسازی مبنی بر اقدام در این زمینه پیشنهاد شد.»

صحبت‌ها و رایزنی‌ها ادامه داشتند، تا ۱۸ بهمن که محمد سعید ایزدی، معاون وزیر راه و شهرسازی به رسانه‌ها اعلام کرد؛ «من این موضوع را به مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیر بناهای حمل و نقل کشور در وزارت راه و شهرسازی اطلاع دادم و شفاهاً تأکید کردم که موضوع کاملاً بر اساس ضوابط میراث فرهنگی پیش برود و آنها هم قول مساعد در این زمینه دادند.»

محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی کشور، هشتم اسفند در جلسه‌ای که با عنوان “شوش، شهر ریشه‌ها” از سوی انجمن علمی دانشجویی و انجمن علمی باستان‌شناسی دانشگاه تهران در تالار اقبال دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار شد؛ اعلام کرد؛ «میراث فرهنگی از حدود پنج سال گذشته تلاش کرده با روش اقناعی و گفت‌وگو این مشکل را در شوش برطرف کند. هر چند تا کنون اجازه نداده‌ایم پروژه پل انجام شود، اما برای این که مردم آگاه شوند باید به آن‌ها گفت که شوش چقدر اهمیت دارد و حتی اگر زمین هم آشفته باشد، هنوز چیزهایی در زیرزمین وجود دارد اما متاسفانه آن‌ها اظهار می‌کنند که ده سال پیش و زمانی‌که شمع‌ها را زده‌اند چیزی وجود نداشته هست.»

او حتی در آن جلسه که با حضور تعدادی از باستان‌شناسان پیشکسوت که در سال‌های گذشته شوش را مطالعه و بررسی باستان‌شناسی انجام داده بودند، برگزار شد؛ در بخشی از صحبت‌هایش به این نکته اشاره کرد که؛ «در طول پنج سال گذشته هیچ مجوزی برای این محوطه صادر نشده هست. باید توجه کرد که درون این سایت جهانی شهری هست که مردم در آن زندگی می‌کنند. گفت‌وگو با مردم کار آسانی نیست، باید فرصت داد تا به یک نتیجه منطقی برسیم. اگر جور دیگری رفتار کنیم آن‌ها نیز ممکن هست روش‌های دیگری پیش بگیرند که به ضرر میراث فرهنگی خواهد بود. حتی تا کنون مسئولان شهری با وجود همه سختی‌ها چندین بار به معاونت میراث آمده‌اند و با ناراحتی رفته‌اند.»

 و سرانجام در  ۲۱ اسفند ایزدی؛ به ایسنا اعلام کرد؛«با پیشنهاد شورای شورای عالی شهرسازی و تایید ضمنی وزیر راه و شهرسازی، طرح احداث زیرگذر شوش متوقف و کمربندی جایگزین آن می‌شود.»

او در آن زمان اظهارکرد: «در روزهای اخیر به همراه دکتر طالبیان معاون سازمان میراث فرهنگی و بعضی مقامات محلی، بازدیدی از محل احداث زیرگذر شوش به عمل آوردیم. طبق مشاهدات، منطقه ثبت شده و باستانی هست و آثار مکشوفه پیرامون جاده نشان می‌دهد که این‌جا بخش اصلی شهر باستانی بوده هست.»

حالا بعد ازگذشت چندین ماه از ان اتفاقات و صحبت‌هایی که تا همین یک ماه پیش نقل محال میراثی بودند؛ نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی حرف دیگری می‌زند.

سید راضی نوری، ششم اردیبهشت امسال در برنامه‌ی “بی‌تعارف” که از شبکه‌ی استانی خوزستان پخش شد، حرف‌های دیگری برخلاف صحبت‌های طالبیان داشت.

ایجاد زیرگذر که کفر نیست

نوری – نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی – در صحبت‌هایی که در این شبکه استانی داشت، بار دیگر نگاه‌های هشدار آمیز را به سمت محوطه‌ی جهانی شوش برد.

او اظهار کرد: «یکی از دغدغه‌های مردم شوش، استان خوزستان و حتی مسافرانی که از آن‌جا رد می‌شوند، وجود یک تقاطع غیر همسطح بود که شهر و ورودی شوش را به گونه‌ای نشان می‌داد که آن فعالیت‌ها و قابلیت‌های شوش بخصوص از منظر گردشگری و میراث‌فرهنگی به عنوان یک هدف گردشگری در نظر گرفته نمی‌شد.

وی با اشاره به طرحی که در گذشته برای ایجاد پل روگذر – که براساس مصوبه‌ی مورد نظر تائیدیه تخریب گرفت- تصویب شده بود، افزود: این‌که در آن زمان چطور این تصمیم گرفته شد آن پل روگذر ایجاد شود، گذشته هست، اما اکنون همه متفق‌النظر هستند که امروز این وضعیت باید ساماندهی شود. باید استاندار، شورا، شهردار، مردم و مسئولان شوش مسئولان کل استان دلسوز شوش باشند و کاری اصولی و اساسی برای شهرستان و ورودی شهر انجام دهند و وضعیت مطلوبی را چه از نظر تردد و چه ترافیک در ورودی شهر ایجاد کنند.

نوری با تاکید دوباره بر این اتفاق نظر بین مسئولان شهری شوش برای ساماندهی ورودی شهر – جائی که پل رو گذر شوش اندیمشک قرار گرفته هست -، اظهار کرد: اداره کل راه و شهرسازی و مجموعه میراث، شهرداری و همه مسئولان برای برطرف کردن این کار دستورات مختلفی داده‌اند و جلساتی در مجموعه‌های میراث فرهنگی برگزار شده هست با این نتیجه که باید تلَه خاک در چهار هکتار ایجاد شده در ورودی شهر برداشته شود.»

در حالی نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی در ادامه صحبت‌هایش می‌گوید «پل روگذر در بهمن ماه سال گذشته توسط مسئولان شهری برداشته شده هست» که  میراث فرهنگی معتقد هست تا امروز هیچ آسیبی به این پل وارد نشده و فقط بخشی از ستون‌های ان حذف شده هست.

نوری، در پاسخ به پرسش مجری این برنامه؛ که با توجه به بهم‌ریختگی ورودی شهر شوش و نارضایتی مردم باید چه کاری برای این پل انجام شود، اظهار می‌کند: «به جز اتفاق خیر برای مردم، اتفاق دیگری در این مکان به وقوع نمی‌پیوندد، کارشناسان کار می‌کنند.»

او با اشاره به این‌که مجموعه میراث دغدغه‌هایی دارد که باید آن‌ها نیز برطرف شوند، ادامه می‌دهد: «هدف شهردار هم این هست که ورودی شهرباید زینبده این شهر تاریخی با هفت هزار سال قدمت باشد. اداره کل راه وشهرسازی دنبال این هست که ترافیک برطرف و ایمنی در راه برای مردم ایجاد شود. اکنون در این بخش از شوش یک کارجراحی انجام شده هست پس باید خروجی‌های اصلی کنترل شود، امیدواریم این کار ماندگاری داشته باشد.»

وی حتی در پاسخ به این پرسش که باتوجه به مشکلات پیش امده، به نظر می‌رسد این اتفاق برنامه ریزی نشده بود؟ بیان کرد: «همه چیز برنامه‌ریزی و مطالعه شده هست، معاون میراث فرهنگی کشور، شهردار و فرماندار شوش اعلام کردند که کار احداث زیرگذر آغاز شود و در کنار آن کارشناسان پژوهشکده باستان شناسی نظاره‌گر هستند تا اگر یک اثر تاریخی پیدا شد، امکان انتقال آن وجود داشته باشد. حتی اعلام شد کار به صورت مدیریت شده، ادامه داشته باشد.»

شاهدانی داریم که معاون میراث فرهنگی این کار را تصویب کرد

او تاکید کرد: «این مساله را با حضور استاندار، فرماندار و آقای مونسان رئیس سازمان میراث فرهنگی در حدود یک ماه پیش بررسی کردیم و به این نتیجه رسیدیم تا با بررسی و کار کارشناسان و با همراهی یکدیگر بحث را جلو ببریم.»

نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، در میانه‌ی صحبت‌های مجری برنامه “بی‌تعارف” که سعی داشت نسبت به قول و قرارهای میراث فرهنگی برای جلوگیری از احداث اینزیرگذر اشاره کند، بیان کرد: “زیر گذر که کفر نیست، باید وقتی که حفاری انجام می‌دهیم، کارشناسان پژوهشکده باستان شناسی نظارت کنند و بنا بر صلاحدیدها کار را پیش ببریم. همه چیز تصویب شده هست و این را آقای طالبیان نیز گفته‌اند، حتی شاهدانی هم در این زمینه داریم،همه چیز تعریف شده هست.»

وی ادامه داد: «قراربود پول را برداریم و یک زیرگذراحداث کنیم، مردم تردید دارند که زیرگذر یا کمربندی ایجاد شود، در حالی که برای ایجاد کمربندی، ۱۷ کیلومتر یعنی نزدیک به ۷۵ هکتار زمین کلاسیک کشاورزی را باید دوربزنیم ، اقدامی که نیاز به ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه دارد و اگر بخواهند شبانه روزی هم کارکنند، چیزی حدود سه سال زمان نیاز دارد.»

نوری در بخش دیگری از حرف‌هایش در پاسخ به این پرسش که آیا میراث فرهنگی مجوز احداث زیرگذر را صادر کرده بود، گفت: «اگر میراث فرهنگی مجوز نداده بود که دوستان کار را شروع نمی‌کردند، مجوز با حضور معاون میراث‌فرهنگی اقای طالبیان داده شد، او گفت کار را شروع کنید و افرادی از پژوهشکده باستان‌شناسی آن‌جا مستقر می‌شدند تا اگر مساله‌ای پیش آمد، آن را پیگیری کنیم.»

گردو غبار کم بود، گرد و خاک ورودی شهر هم اضافه شد

به گزارش ایسنا، در گزارش برنامه محلی، صحبت‌هایی نیز با مردم شهر و معترضان وضعیت امروزی ورودی شوش شده بود.

براساس تصاویر منتشر شده، عابران پیاده و وسایل نقلیه موتوری امکان رفت و امد از جاده کنونی ورودی شهر را ندارند و حتی مجبورند با به خطر انداختن جان خود از روی تله های خاک عبور کنند.

مردی حدود ۴۰ ساله در مصاحبه با خبرنگار این برنامه گفت؛ «یک پل داشتیم که خراب کردند، در صورتی که از روز اول میراث فرهنگی اعلام کرد، مجوزی برای تخریب پل نمی‌دهیم.»، «اینجا شده آزمون و خطا هیچ کس نیست جواب دهد که چرا این کار رامی‌کنندف میراث آن قدر گفت که دور زدند پشت بیمارستان نظام مافی و منطقه آن ثبت جهانی هست، میراث فرهنگی بارها گفت که این‌جا ثبت جهانی هست، وارد نشوید، چرا گوش نمی‌کنند؟»

یک مرد مسن دیگر اظهار کرد؛ «هر کجا که ما دست می‌گذاریم میراث فرهنگی باعث جلوگیری پروژه های ما شده هست.»، «مردم شوش اذیت شدند، گردو غبار کم نبود، حالا ماشین‌های از جاده‌ی خاکی هم عبور می‌کنند»،

جوان دیگری اظهار کرد؛ «جاده کمربندی از جایی می‌برند که شهر در حال توسعه هست، از ضلع شرقی شهر می‌خواهند توسعه دهند، آیا برای ۵۰ سال بعد این جاده کمربندی امکان دارد که وسط شهر برسد،»

آقای مسن دیگری گفت: «افتخار می‌کنیم شهرمان جهانی شده هست، اما کاری می‌کنیم که برای مردم مضر شده هست،» «راه را بسته‌اند تکلیف را مشخص نکرده‌اند»

خانمی حدود ۵۰ ساله نیز گفت:«متاسفانه میراث فرهنگی و مسئولان شهر وعده می‌دهند اما هنوز کاری که باید نشده هست.»

مجری برنامه در انتهای این برنامه اعلام کرد، قصد صحبت با علی‌رضا ایزدی، مدیر کل میراث‌فرهنگی استان خوزستان و مسئولان راه وشهرسازی استان را داشته‌اند، اما امکان مصاحبه با آن‌ها فراهم نشده هست.

*بریده‌ای از برنامه بی‌تعارف که نوری نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی درباره پروژه شوش صحبت می‌کند.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

هشت استاد دانشگاه به مناسبت روز معلم، بیش از ۴۵ اثر تجسمی خود را در موزه هنرهای ملی به نمایش می‌گذارند.

به گزارش ایسنا، نمایشگاه گروهی از آثار اساتید مرکز آموزش علمی کاربردی فرهنگ و هنر واحد ۳۰ تهران از فردا شنبه هشتم اردیبهشت به مدت ۲۰ روز در موزه هنرهای ملی برپا می‌شود.

 

فاطمه پناهیان‌پور استاد مرکز آموزش علمی کاربردی فرهنگ و هنر که چند اثر نیز در این نمایشگاه دارد به ایسنا توضیح می‌دهد: در مشورت با رئیس دانشگاه و رئیس موزه هنرهای ملی، تصمیم گرفته شد تا همزمان با “روز معلم” و بزرگداشت این روز، تعدادی از آثار هنری در رشته‌های تجسمی مانند نقاشی، گرافیک و عکاسی را در موزه هنرهای ملی به عنوان یکی از نخستین موزه‌ها که معمولا آثار اساتیدی هنر ایران را تجلی می‌دهند، در معرض دید عموم قرار دهیم.

وی با اشاره به انتخاب و داوری آثار قابل نمایش در دو مرحله، بیان کرد: در مرحله‌ی نخست آثار از طریق فضای مجازی برای اعلام نظر داوران ارائه و تعدادی اثر نیز برگزیده شدند. در مرحله‌ی دوم آثار برگزیده شده به صورت حضوری و در موزه هنرهای ملی مورد ارزیابی داوران قرار گرفتند و حدود ۴۵ اثر برای نمایش نهائی انتخاب شدند.

او با بیان این‌که بعضی از اثار به دلیل نداشتن ارتباط با هویت موزه هنرهای ملی یا رعایت نشدن بعضی مسائل حذف شدند، این مجموعه آثار را شامل ابرنگ، عکاسی، قلم‌زنی، تذهیب، طراحی سنتی، قلمدانِ گل و مرغ، هنرهای لاکی و نقاشی رنگ‌و روغن دانست.

به گفته‌ی پناهیان‌پور به دلیل وسعت زیاد موزه هنرهای ملی در زمان نمایش این آثار؛ تعدادی از آثار نفیس موزه همچنان در جای خود نمایش داده می‌شوند.

این هنرمند ابراز امیدواری کرد: در سال‌های آینده نیز این پروژه فراگیر و ادامه‌دار باشد و این اقدام امسال و با برگزاری این نمایشگاه به پایان نرسید و کوتاه مدت نباشد و تقدیر از معلم فقط در حرف نباشد بلکه در عمل نیز ثابت شود.

او در مورد مدت زمان برپایی این نمایشگاه نیز خاطرنشان کرد: خواستار برگزاری نمایشگاه به مدت یک ماه بودیم اما چون ممکن بود بعضی آثار شرکت داده شده، در نمایشگاه‌های دیگری نیز نمایش داشته باشند، مجبور شدم مدت نمایشگاه را ۲۰ روزه بگذاریم.

این نمایشگاه گروهی با نمایش آثاری از فاطمه پناهیان‌پور، محمدانصاری، تینا طاهری، فائزه انصاری جابر، بنفشه بندعلی، گلنوش عطار، فریبا عوض‌زاده و سپیده وزیری تعدادی از اساتید مرکز علمی کاربردی فرهنگ و هنر واحد ۳۰ تهران، از ساعت ۱۰ صبح فردا شنبه هشتم اردیبهشت به مدت ۲۰ روز در موزه هنرهای ملی ایران واقع در میدان بهارستان، خیابان کمال‌الملک، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برپا می‌شود.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

برگزیدگان جایزه مهرگان در بخش ادب و علم معرفی شدند.

به گزارش ایسنا، برگزیدگان، تحسین‌شدگان و تقدیری‌های دوره ۱۷ و ۱۸ جایره مهرگان در بخش ادب به این شرح اعلام شدند:

برگزیده بخش رمان: «این سگ می‌خواهد رکسانا را بخورد» قاسم کشکولی

تحسین‌شده‌ها: «کوچه ابرهای گمشده» کوروش اسدی، «فراموشی» جواد پویان

شایسته‌های تقدیر: «گلوگاه» نوشته طیبه گوهری و «افغانی‌کشی» از محمدرضا ذوالعلی

برگزیده بخش مجموعه داستان: «نوبت سگ‌ها» از سروش چیت‌ساز

تحسین‌شدگان: «بیدار نشدن در ساعت نمی‌دانم ساعت چند» از احمد آرام، «لب‌خوانی» از ابوذر قاسمیان

شایسته‌های تقدیر: «خانه کوچک ما» نوشته داریوش احمدی و «گنبد کبود» نوشته کوروش اسدی

در بخش مهرگان ادب همچنین از رضا براهنی به‌خاطر یک عمر تلاش در عرصه نوشتن تقدیر شد.

اما برگزیده و شایسته تقدیر  سیزدهمین دوره مهرگان علم در عرصه محیط زیست به این شرح اعلام شد:

برگزیده بخش تالیف: «اکولوژی و محیط زیست خودمونی» از نصرت‌الله صفاییان

شایسته تقدیر بخش تالیف: «طبیعت‌گردی با گیاهان ایران» نوشته مجید اسکندری

همچنین از بهرام حسن‌زاده کیابی به خاطر یک عمر تلاش و فعالیت در عرصه محیط زیست تقدیر شد و سیدباقر موسوی در این عرصه به عنوان چهره تاثیرگذار شناخته شد.

انجمن «سبزگستران پاقلات» نیز برگزیده تشکل‌های مردم‌نهاد و «دیدبان استهبان فارس» به عنوان شایسته تقدیر در این بخش اعلام شد.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

برگزیدگان دوره‌های هفدهم و هجدهم جایزه مهرگان در بخش ادب و علم، طی مراسمی که عصر جمعه (۷ اردیبهشت) در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد، معرفی شدند. برگزیدگان مهرگان ادب و علم در بخش کتاب‌های برتر از میان ۲۸۵ رمان، ۲۴۲ مجموعه داستان و ۶۷ کتاب علمی معرفی شده‌اند.

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

اولین نمایشگاه نقاشی «احمدرضا احمدی» (شاعر) با عنوان «هزار اقاقیا در چشمان تو هیچ بود» با حضور جمعی از هنرمندان افتتاح شد.

به گزارش ایسنا، مراسم افتتاحیه این نمایشگاه نقاشی، عصر جمعه – ۷ اردیبهشت – با حضور احمدرضا احمدی و خانواده‌اش، مجید برزگر، هوشنگ، ارژنگ، پشنگ، صبا و هانا کامکار، شهرام ناظری، احترام برومند، رسول یونان، شمس لنگرودی، صدیق تعریف، حسام‌الدین سراج، هوشنگ گلمکانی، علیرضا تابش، امیرشهاب رضویان، جعفر پناهی، پیمان هوشمندزاده، میترا حجار، علی ندایی، رامین اعتمادی بزرگ، اشا صدر، علی اتحاد، فاطمه دیوان‌دری، محمدرضا توکلی‌راد، سعید امکانی، بهرام گوهری، شهرام پازوکی، بابک برزویه و جمعی دیگر از هنرمندان و هنردوستان در گالری کاما برگزار  شد.

احمدرضا احمدی در این مراسم، ضمن ابراز خشنودی از فضای نمایشگاه، حضور مردم و اصحاب هنر را خوب ارزیابی کرد.

آثار احمدرضا احمدی با تکنیک آبرنگ و جوهر رنگی خلق شده‌ و عنوان این نمایشگاه از شعر معروف این شاعر «هزار اقاقیا در چشمان تو هیچ بود» گرفته شده هست.

تابلویی نیز برای احمدرضا احمدی تدارک دیده شده بود که مهمانان روی آن را امضا می‌کردند.

به گزارش ایسنا، این نمایشگاه تا ۱۸ اردیبهشت ادامه دارد و علاقه‌مندان برای بازدید می‌توانند از ساعت ۱۱:۰۰ تا ۲۰:۰۰ به خیابان پاسداران، گلستان دهم پلاک ۴۴، طبقه دوم گالری کاما مراجعه کنند.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

مراسم پایانی جایزه «مهرگان» با یاد کوروش اسدی برگزار شد.

به گزارش ایسنا، این مراسم در دو بخش ادب و علم عصر جمعه (۷ اردیبهشت) با حضور هوشنگ مرادی کرمانی، مهدی غبرایی، ارسلان فصیحی، گلی امامی، فرزانه طاهری، اسماعیل کهرم و چهره‌های ادبی و محیط زیستی در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد.

در ابتدای مراسم کلیپی از فعالیت‌های مهرگان به نمایش درآمد.

سپس علیرضا زرگر مدیر جایزه مهرگان با اشاره به کلیپ پخش‌شده اظهار کرد: خیلی از بزرگان دیگر در کنار ما نیستند اما یاد و خاطره‌شان با ماست.

او با اشاره به عقب افتادن زمان برگزاری مراسم پایانی جایزه مهرگان گفت: بخش مهمی از کارهای‌ ما عقب افتاده بود و تعداد آثاری که به دست ما رسید زیاد بود.

مدیر جایزه مهرگان با بیان این‌که امکانات آن‌ها اندک هست و حمایتی از جوایز صورت نمی‌گیرد، خاطرنشان کرد: برای گرفتن این سالن حدود دو ماه قبل درخواست دادیم و شنبه گذشته با برگزاری مراسم ما در این سالن موافقت شد؛ پس نتوانستم مهمان‌های زیادی دعوت کنیم. در ملک ما هنوز رسم نشده که تشکل‌های مدنی گوشه‌چشمی به جوایز ادبی داشته باشند. در کشورهای دیگر از جوایز ادبی بدون دخل و تصرف در آن‌ها حمایت وسیعی صورت می‌گیرد. ما در ایران خیر مدرسه‌ساز داریم، خیر راه‌ساز داریم، اما از نزدیک شدن به جوایز ادبی پرهیز می‌کنند.

او تأکید کرد: حمایت نکردن‌ها به رونق این فعالیت‌ها لطمه زیادی می‌زند و باعث می‌شود به تدریج کنار بروند. داوران ما طی ۱۳ ماه کتاب‌ها را بررسی کرده‌اند، آن‌چه وظیفه ماست این هست که بستری فراهم کنیم تا داوران در چارچوب‌های مشخص فعالیت کنند.

مدیر جایزه مهرگان با اشاره به بخش «یک عمر تلاش برای نوشتن» اظهار کرد: این بخش هر سال برگزار نمی‌شود زیرا نیاز به اتفاق نظر داوران دارد. امسال بعد از ۱۰ سال جایزه یک عمر تلاش در عرصه نوشتن اهدا می‌شود.  احمد محمود، سیمین دانشور و علی‌اشرف درویشیان جایزه این بخش را دریافت کرده بودند. در عرصه محیط زیست نیز این دومین سال هست که جایزه اهدا می‌شود؛ دوره گذشته آهنگ کوثر برگزیده این بخش بود.

در ادامه مراسم مهدی غبرایی با خواندن بیانیه هیأت داوران در بخش رمان برگزیدگان این بخش را اعلام کرد.

در بخشی از این بیانیه آمده بود: هیأت داوران از میان ۸۵ رمان، نولت و داستان بلند که در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ در ایران منتشر شده ، نفرات نهایی را برگزیدند. هیأت داوران اعتقاد دارد چنانچه فضای حاکم بر ممیزی تغییر کند و محدودیت‌ها کاهش یابد، می‌توان امیدوار بود که رمان‌های درخشان‌تری منتشر شود. از اواخر ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ تنگناهای مربوط به ادبیات کاسته شده بود اما چندی هست بروز و ظهور دیدگاه‌های متفاوت و سلیقه‌های موردی و گاه متضاد در اداره کتاب فضای سردرگم و پیچیده‌ای را پدید آورده هست.

در این بخش «این سگ می‌خواهد رکسانا را بخورد» از قاسم کشکولی برگزیده شد. نخستین رمان تحسین‌شده «کوچه‌ ابرهای گمشده» از کوروش اسدی و دومین رمان تحسین‌شده «فراموشی» از جواد پویان بود. رمان «گلوگاه» از طیبه گوهری و «افغانی‌کشی» از محمدرضا ذوالعلی تقدیری‌های نیز این بخش بودند.

فرزانه طاهری زمانی که می‌خواست جایزه این بخش را اهدا کند در سخنانی اظهار کرد: خوشحالم که یک جایزه ادبی این‌قدر ادامه داشته هست. آمدن به این‌جا خاطرات خیلی خوشی را برای من زنده کرد؛ خوشی‌ای که در این مملکت با حسرت و دریغ همراه هست. جای کوروش اسدی خالی هست و دل آدم می‌گیرد، انگار هیچ‌گاه به موقع اتفاقی نمی‌افتد. از دوستان جایزه به رغم همه مشکلات می‌خواهم ادامه دهند و از داستان‌نویسان می‌خواهم  به رغم همه چیز بهتر و بهتر بنویسند.

در ادامه گلی امامی نیز به شوخی گفت پوستمان کلفت شده هست و س‍پس بیان کرد: من از اولین دوره جایزه مهرگان حضور داشتم. باید نام این جایزه را جایزه «کرگدن» بگذاریم زیرا دوامش بیشتر هست و امیدوارم دوامش همچنان ادامه داشته باشد. پشتکار برگزارکنندگان این جایزه را تحسین می‌کنم  زیرا شاهد بودم گرچه فراز و نشیب‌هایی را طی کردند اما ادامه دادند.

قاسم کشکولی برنده بخش رمان جایزه مهرگان نیز یاد کوروش اسدی را گرامی داشت و گفت: حیف که کوروش اسدی نیست تا برای ما داستان بنویسد.

او سپ‍س از حاضران خواست یک دقیقه به احترام کوروش اسدی سکوت کنند.

شهرزاد اسدی و آتفه چهارمحالیان – دختر و همسر کوروش اسدی – برای دریافت جایزه او روی سن آمدند و دختر کوروش اسدی متنی را برای حاضران خواند.

در بخشی از متن آمده بود: کوروش را از هر سو نگاه می‌کردی نویسنده بود. تمام وقت می‌خواند و می‌نوشت… گویی کاری جز این برایش متصور نیست. شاید اگر خودش این‌جا بود چیزهای دیگری می‌گفت… حالا  خاموش هست و وجودش برای خواننده‌های کتابش درود می‌فرستد. عشق به ادبیات در سطر سطر نوشته‌های او بود. او برای مردم می‌نوشت… کوروش وقتی رفت هنوز نویسنده بود.

در ادامه مراسم علیرضا زرگر بنا به درخواست همسر کوروش اسدی در مورد تغییر آیین‌نامه و اهدای جایزه به کوروش اسدی که از دنیا رفته هست توضیحاتی داد و گفت: در حق کوروش جفا بود اگر جایزه را نمی‌برد زیرا آثارش بدون یک رأی منفی به مرحله‌های بالاتر راه یافته بود.

پس از اهدای جوایز در بخش رمان، حسین آتش‌پرور بیانیه داوران در بخش مجموعه داستان را خواند و برگزیدگان این بخش را معرفی کرد. این مجموعه داستان‌ها از میان ۲۴۲ مجموعه داستان که در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ منتشر شده انتخاب شده‌اند.

«نوبت سگ‌ها» از سروش چیت‌ساز برگزیده این بخش معرفی شد. «بیدار نشدن در ساعت نمی‌دانم چند» از احمد آرام و «لب‌خوانی» از ابوذر قاسمیان مجموعه داستان‌های تحسین‌شده مهرگان ادب بودند. همچنین از «خانه کوچک ما» نوشته داریوش احمدی و «گنبد کبود» از زنده‌یاد کوروش اسدی تقدیر شد.

در این بخش هوشنگ مرادی کرمانی که جایزه را اهدا می‌کرد در سخنانی گفت: دوام جایزه خیلی مهم هست. خیلی خوب هست که در کنار جایزه‌های دولتی ما این جایزه را داشته باشیم. از برگزارکنندگان و خانواده برگزارکنندگان که کمتر مورد توجه هستند تشکر می‌کنم.

سپس محمد قاسم‌زاده با تشکر از هیأت داوران و کسانی که در این جایزه دخیل بوده‌اند اظهار کرد: امیدوارم کرگدن‌ مفیدی باشد و همه ما به کرگدن‌های مفیدی تبدیل شویم.

سروش چیت‌ساز که برگزیده بخش مجموعه داستان شده بود در سخنانی کوتاه و با اشاره به بیانه هیأت داوران که از سانسور سخن گفته شده بود، بیان کرد: تغییری در جهان اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه ابتدا در تخیل انسان‌ها به وقوع بپیوندد.

همچنین محمد گنابادی به نمایندگی از احمد آرام – که در مراسم حضور نداشت – جایزه او را دریافت کرد و پیامش را خواند. در این پیام آمده بود: پیام به خاطر قدرشناسی من از برگزارکنندگان هست که با تلاش و صبر جایزه را به حد مطلوبی پ‍یش برده‌اند. بدون شک ما نویسندگان در روزگار بی‌مهری و عذاب به سر می‌بریم و این گردهمایی‌ها به بدنه ادبیات قوام می‌بخشد. ما می‌نویسیم تا آدم‌ها را دوست بداریم. برای انسان‌هایی می‌نویسیم که پیدا و ناپیدا هستند و قلبشان در قلب ماست تا بتوانیم با زبان آن‌ها بنویسیم. لذت جایزه‌ ادبی کوتاه هست اما به دست آوردن مخاطب ایرانی برای داستان ایرانی لذتی طولانی دارد. مهم این هست که نویسنده در میان مخاطبان خود سربلند باشد.

همسر آتفه چهارمحالیان کوروش اسدی نیز در سخنانی در این بخش گفت: خوشحالم که همانطور که اعلام شد، اثر کورش اسدی برنده شد و این موضوع فارغ از تأثیرگذاری عاطفی بود. خوشحالم که داوران جایزه انعطاف به خرج دادند و آیین‌نامه را تغییر دادند.

در بخش «یک عمر تلاش در عرص نوشتن»، از رضا براهنی – نویسنده، شاعر و منتقد ادبی – تقدیر شد. س‍پس کلی‍پی از پیام همسر او و کلیپی از فعالیت‌هایش به نمایش درآمد.

اکتای براهنی – فرزند رضا براهنی – نیز  در سخنانی کوتاه بیان کرد: هیچ‌کدام از آثار براهنی مجوز نگرفته‌اند و فکر می‌کنم عاقبت کار کسی که یک عمر تلاش می‌کند این هست!

همچنین دختر او با ابراز خوشحالی از این که در این مراسم شرکت می‌کند خاطره‌ای از پدرش تعریف کرد و گفت: من همیشه او را در حال نوشتن و تلاش دیده‌ام. او ۵۷ سال معلم معنوی من بود. همه تلاشش برای ایران بود و بیش از ۷۰ مقاله و کتاب نوشته، حال که او تنهایی و غربت به سر می‌برد آیا کتابی از او در ایران هست؟

در ادامه مراسم جواد اسحاقیان درباره رضا براهنی و آثار او سخن گفت.

پس از پایان مراسم اهدای جوایز مهرگان ادب،  مژگان جمشیدی با گرامی‌داشت یاد و خاطر فعالان محیط زیست که در سانحه هوایی تهران – یاسوج از دنیا رفتند و فعالان محیط زیستی که به گفته او، بر اثر سوءتفاهم زندانی شده‌اند، بخش مهرگان علم را آغاز کرد.

سپس اسکندر فیروز از فعالان پیشکسوت محیط زیست اظهار کرد: زمانی که به من، به خاطر کتاب «حیات  وحش» جایزه مهرگان علم را دادند فکر می‌کردم مانند سایر فعالیت‌هایی که آغاز می‌شود در نیمه راه بماند و دو-سه سالی بیشتر دوام نداشته باشد اما این‌گونه نبود. به آقای زرگر می‌گویم نگذارد چراغ این جایزه خاموش شود.

او افزود: محیط زیست ایران بیش از هر زمان دیگری با مخاطرات جدی در حوزه آب، خاک، حیات‌وحش و مسائل دیگر روبه‌رو هست. حرف‌هایی که می‌زنم از سر دلسوزی و به خاطر عشق و علاقه‌ای هست که به سرزمین مادری خود دارم. من به جز حفظ طبیعت و اعتلای ایران به چیز دیگری فکر نمی‌کنم.

س‍پس هوشنگ ضیائی بیانیه هیأت داوران این بخش را خواند و برگزیدگان را معرفی کرد.

در بخشی از این بیانیه آمده بود:

«در طی سال‌هایی که جایزه مهرگان علم در حوزه محیط زیست برگزار شده زوایای مختلف، مصایب و مشکلات محیط زیست ایران تا حد زیادی شکافته شده هست اما شرایط این روزهای محیط زیست و آثار سوء آن بر زندگی روزانه بیشتر ایرانیان، ضرورت توجه به محیط زیست  را دوچندان می‌کند. آسیب‌های ناشی از خشکسالی، سیل، هوای آلوده، ریزگرد، خشک شدن و آلوده شدن دریاچه‌ها، رودخانه و تالاب‌ها و… که در این روزها گویا به مسأله‌ای عادی بدل شده هست.

هیأت داوران اعتقاد دارد در صورتی که چهره‌های علمی و کارشناسان این رشته بر تلاش خود بیفزایند و حاصل کارهای تحقیقاتی و اجرایی خویش را به صورت  کتاب و نشریه منتشر کنند حرکت‌ها و تشکل‌های مردمی بیشتری با کمک نسل جوان  ایجاد شود و رشد و توسعه پایدار مدیران و مسوولان محیط زیست به دور از مسائل حاشیه‌ای از فعالان مردمی این عرصه حمایت کنند.

در بخش کتاب تألیفی، کتاب «اکولوژی محیط زیست خودمونی» نوشته نصرت‌الله صفائیان به عنوان برگزیده انتخاب شد. همچنین کتاب «طبیعت‌گردی با گیاهان ایران» نوشته مجید اسکندری در این بخش شایسته تقدیر شد.

بهرام حسن‌زاده کیابی در بخش یک عمر تلاش در عرصه محیط زیست تقدیر شد و سیدباقر موسوی به عنوان چهره تأثیرگذار در محیط زیست شناخته شد.

انجمن «سبزگستران پاقلات» به عنوان تشکل مردم‌نهاد برگزیده معرفی و گروه مردمی «دیده‌بان استهبان فارس» تحسین شد.

اسماعیل کهرم که تندیس و لوح تقدیر حسن‌زاده کیابی را به دلیل حضور نداشتن او در مراسم دریافت کرد، در سخنانی گفت: امروز کلاه سرم گذاشتم تا به احترام جشن مهرگان و بهرام حسن‌زاده کیابی از سر بردارم.

او افزود: موفقیت دکان به خاطر مشتری‌هایش هست و موفقیت دکتر به خاطر مریض‌هایش، موفقیت یک استاد دانشگاه نیز از دانشجویانش مشخص هست. سال‌هاست که حاصل کار کیابی را می‌بینیم و همه راضی هستند، تا کنون کسی را ناراضی ندیده‌ام.

او با اشاره به زندانی شدن جمعی از فعالان محیط زیست اظهار کرد: این جوانان عاشق ایران هستند و جاسوس نیستند. جاسوس به دنبال خانه و ماشین مدل بالاست؛ این جوانان با یک کیسه خواب و آب و نان خالی به بیابان‌ها می‌رفتند و دنبال یوزپلنگ و پرنده بودند. به خدا حیف هست.

کهرم با اشاره به بیانیه هیأت داروان که در آن به سانسور اشاره شده بود، خاطرنشان کرد: گرفتاری و اختناق فقط برای مطبوعات و ادبیات نیست؛ نمی‌شود نفس کشید.

در ادامه مراسم محمد درویش از فعالان محیط زیست گفت: حس و حال این جشنواره بد نبود. خیلی‌ها بغض کردند و غم در وجودشان بود. قصه‌ آدم‌هایی را می‌گوییم که داوطلبانه زندگی خود را صرف محیط زیست می‌کنند و هیچ‌گاه از آن‌ها قدردانی نمی‌شود.

در پایان مراسم کلیپی از فعالیت انجمن «سبزگستران پاقلات» و «دیده‌بان استهبان فارس» به نمایش درآمد.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

شهریار زمانی از جای خالی نویسنده‌ها در نمایشگاه کتاب گفت و پیشنهاد کرد مسئولان کافه کتاب‌خوانی راه‌اندازی کنند تا تعامل بین نویسنده و مخاطب و خود نویسنده‌ها با هم بیشتر شود.

این نویسنده در گفت‌وگو با ایسنا درباره نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران اظهار کرد: استمرار برگزاری نمایشگاه در طول ۳۰ سال برای آن حسن هست. با وجود شرایط مختلفی که کشور داشته برگزاری نمایشگاه کتاب تاکنون هیچ‌گاه قطع نشده و این خود  نکته مثبتی هست. همچنین بعضی از رویه‌های اشتباهی که در نمایشگاه وجود داشت به مرور زمان اصلاح شد.

او برای بهبود برگزاری نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران گفت: یکی از مشکلات نمایشگاه کتاب تهران این هست که مکان ثابت و دائمی ندارد که این مسئله به نمایشگاه آسیب می‌زند و باید برای آن فکری اندیشیده شود. نمایشگاه کتاب تاکنون سه مکان مختلف را تجربه کرده هست و معلوم نیست که چه زمان مکان دائمی داشته باشد.

زمانی با اشاره به نام نمایشگاه که «نمایشگاه بین‌المللی» هست بیان کرد: تاکنون هیچ گزارشی داده نشده که چقدر این اتفاق افتاده هست، البته نمایشگاه همه‌ساله از ناشران خارجی دعوت می‌کند تا کتاب‌های خود را عرضه کنند و در بخش مشخصی اسکان داده می‌شوند. اما تاکنون هیچ نویسنده شاخصی حتی در سطح منطقه در نمایشگاه بین‌المللی کتاب حضور نداشته و اسمی دیده نشده هست؛ به طور مثال در بخش بین‌المللی فیلم فجر سینماگران معروفی حضور داشته‌اند. یرای نمایشگاه کتاب این اتفاق نیفتاده و بُعد بین‌المللی کمرنگ‌تر بوده هست.

این نویسنده خاطرنشان کرد: مسئله دیگری که در نمایشگاه کتاب به چشم می‌خورد بُعد جنبی آن هست، مسائل تفریحی و اغذیه‌فروشی‌ها پررنگ‌تر از کتاب هست. شاید این موارد لازم باشد اما این حاشیه‌ها هستند و نباید متن اصلی را که کتاب هست تحت‌الشعاع قرار دهد.

او در ادامه  افزود: کتاب سه رکن دارد؛ مولف، ناشر و مخاطب. در نمایشگاه کتاب دو رکن کتاب یعنی ناشر و مخاطب حضور پررنگی دارند اما رکن دیگر یعنی نویسنده در این میان مفقود هست. تک و توک برای نویسنده‌ها رونمایی و جشن امضا می‌گیرند اما در کل نویسنده با مخاطب خود رودررو نیست. شاید تیراژ پایین کتاب ما به خاطر این موضوع هست که نویسنده‌ها پنهان از نظرند و با مخاطب ارتباطی ندارند.

زمانی با تأکید بر این‌که جای نویسنده‌ها در نمایشگاه کتاب خیلی خالی هست، گفت: نویسنده‌ها حضوری ندارند و بود و نبود آن‌ها در نمایشگاه برای ناشران مهم نیست، البته بعضی غرفه‌داران ابتکاری به خرج می‌دهند و از بعضی نویسنده‌ها دعوت می‌کنند ولی این عمومی نیست. اما ناشران و برنامه‌ریزان نمایشگاه باید سازوکاری برای حضور نویسنده‌ها بیندیشند که یک برنامه عمومی و دائمی باشد. نویسنده‌ها باید حضور داشته باشند و با مخاطب خود تعامل کنند تا نمایشگاه از حالتی که صرفا کتاب فروخته شود بیرون بیاید.

این نویسنده سپس خاطر نشان کرد: نمایشگاه بین‌المللی کتاب برای این‌که جایگاه واقعی خود را پیدا کند به همکاری سایر بخش‌ها، نهادها و سازمان‌ها نیاز دارد. شعار نمایشگاه «نه به کتاب نخواندن» هست. برگزاری نمایشگاه کتاب خارج از ظرفیت وزارت ارشاد هست و سایر بخش‌ها نیز باید به رواج کتاب‌خوانی کمک کنند زیرا این کار باعث حل بسیاری از معضلات اجتماعی می‌شود. وزارت بهداشت هم در این موضوع دخیل هست زیرا بهداشت روانی جامعه با کتاب‌خوانی ارتقا پیدا می‌کند. نمایشگاه خوب هست اما باید نظرات جمع و برنامه‌ای طولانی‌مدت تدوین شود تا وضعیت ارتقا پیدا کند.

شهریار زمانی درباره نقدی که به نمایشگاه کتاب مبنی بر این‌که نمایشگاه کتاب فروشگاه بزرگ کتاب هست، وارد هست، گفت: با توجه به شرایط کنونی کشورمان و کاهش تیراژ این نقد را قبول ندارم. اگر بخواهیم فروش کتاب را در نمایشگاه کمرنگ کنیم هم ناشر ضربه می‌خورد و هم نویسنده. فروش به اندازه کافی کم هست. این‌که ما در بخش فرهنگی کم‌کاری کرده‌ایم نمی‌توانیم آن را به فروش نسبت دهیم. این‌ها به هم ربطی ندارند. فروش کتاب با توجه به شرایط کشور باید باشد.

او سپس با بیان این‌که حضور نویسنده‌ها یکی از راه‌هایی هست که می‌تواند بعد فرهنگی نمایشگاه را تقویت کند، خاطرنشان کرد: متولیان برگزاری نمایشگاه باید جایی را مانند کافه کتاب‌خوانی راه‌اندازی کنند و جایی باشد که نویسنده‌ها و مخاطبان و حتی نویسنده‌ها با یکدیگر تبادل نظر کنند. موضوعی که هست این هست که ارتباط بین نویسنده‌ها ضعیف هست. اگر این تعاملات انجام شود به نفع نمایشگاه خواهد بود.

این نویسنده درباره شعار نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران «نه به کتاب‌های نخواندن» نیز اظهار کرد: ظاهر جمله به نظر قشنگ نیست و بار منفی دارد اما شاید این بار منفی داشتن باعث شود که بحث درباره کتاب و کتاب‌خوانی افزایش پیدا کند و باعث کتاب‌خوانی شود. کتاب‌نخواندن دغدغه‌ای هست که در جامعه وجود دارد، احتمالا مسئولان نمایشگاه خواسته‌اند با توجه به گسترده شدن این دغدغه به نحوی با آن مقابله کنند. خیلی هم نباید منفی نگاه کنیم. شاید هشدار هست.

شهریار زمانی از عرضه کتاب «آموزشگاه هما» در سی و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران خبر داد و گفت: این کتاب را دفتر نشر فرهنگ اسلامی منتشر می‌کند و مراسم رونمایی آن روز ۱۷ یا ۱۹ اردیبهشت‌ماه در نمایشگاه برگزار می‌شود. کتاب صرفا تاریخی نیست و  نقد سیستم تعلیم و تربیت در دهه ۵۰  هست، البته ابعاد دیگری هم دارد. با توجه به نقشی که شهید باهنر در تألیف کتاب‌های درسی  در آن زمان در شکل‌دهی  ذهن جوانان داشته، از این نقش گفته شده هست.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

«گادفری چشایر» منتقد آمریکایی با اشاره به این که کتابش درباره سینمای ایران در مراحل پایانی نگارش قرار دارد، ابزار امیدواری کرد این کتاب در ایران نیز به چاپ برسد. 

«گادفری چشایر» عضو انجمن ملی منتقدین سینمای آمریکا و رییس پیشین حلقه منتقدین نیویورک در گفت‌وگو با ایسنا اعلام کرد: کتاب سینمای ایران در تابستان به پایان می‌رسد و برای چاپ در آمریکا آماده می‌شود و خیلی دوست دارم بتوانم آن را در ایران نیز منتشر کنم. 

او توضیح داد: این کتاب با عنوان «‌در زمان کیارستمی: نوشته‌هایی درباره سینمای ایران» ماحصل تجربه من از سینمای ایران طی این سال‌هاست که شامل سفرهایم به ایران و مقالاتی هست که در طول مدت اقامتم در ایران نوشتم، مروری بر تاریخ سینمای ایران از ابتدا تا به امروز و بخش بزرگی ویژه سینمای کیارستمی نیز در کتاب خواهد آمد. همچنین بخشی نیز شامل مقاله‌هایی هست که درباره جنبه‌های گوناگون سینمای ایران و شخصیت‌ها نوشتم، به عنوان مثال مصاحبه‌ای با ابراهیم گلستان در انگلستان انجام داده‌ام و با وی درباره فروغ فرخزاد و خلق فیلم «خانه سیاه هست» صحبت کردم و همچنین مصاحبه‌ای با بهرام بیضائی و از این دست مقالات که فکر می‌کنم برای خوانندگان جذاب باشد. بخشی نیز به دیگر کارگردانان ایرانی اختصاص یافته و در کل کتاب حجیمی خواهد شد که شامل بخش‌های متنوعی هست.

وی درباره جشنواره جهانی فجر نیز توضیح داد: جشنواره امسال را دوست داشتم چون سال گذشته بیشتر برای بزرگداشت عباس کیارستمی به ایران آمده بودم و زمان زیادی برای آن گذاشتم و در نهایت تنها توانستم دو فیلم ببینم اما خیلی خوشحالم که امسال حدود ۱۴ فیلم دیدم که از میان آنها فیلم‌های «مغزهای کوچک زنگ زده» ساخته هومن سیدی، «مارموز» از کمال تبریزی و «به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی کیا مورد علاقه من بودند. 

«گادفری چشایر» متولد ۱۹۵۱ میلادی، منتقد و نویسنده سینمایی و یکی از بنیانگذاران اصلی مجله معروف «اسپکتر» در سال ۱۹۷۸ هست. «چشایر» که پیش از این رئیس حلقه منتقدان سینمایی نیویورک بود، یکی از علاقه‌مندان و متخصصان سینمای ایران و بویژه عباس کیارستمی هست و تا کنون در دو مستند «عباس کیارستمی: هنر زندگی» ساخته «پت کالینز» و «فرگوس دالی» (۲۰۰۳) و «عباس کیارستمی: یک گزارش» ساخته «بهمن مقصود لو» (۲۰۱۳) نیز حضور داشته هست و در طول سالیان مقالات متعددی درباره سینمای ایران نوشته هست. 

وی همچنین در فیلم مستند «درباره فروشنده» به کارگردانی وحید صداقت و تهمینه منزوی نیز حضور داشت که در امسال در جشنواره جهانی فجر به نمایش گذاشته شد. این مستند روایتی مستند از شکل‌گیری ایده و فیلم‎نامه، تا آخرین مراحل ساخت فیلم «فروشنده» هفتمین اثر اصغر فرهادی هست. 

این منتقد آمریکایی با نشریاتی چون «نیویورک تایمز»، «ورایتی»، «فیلم کامنت»، «نیویورک پرس»، سایت «راجر ایبرت» و … نیز همکاری داشته هست. 

انتهای پیام

  • تاریخ : ۷ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

مجموعه‌ای از داستان‌های از کازئو ایشی‌گورو، برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۷ که پیش‌تر در مجموعه داستان‌های او نیامده بودند، در قالب یک کتاب در نمایشگاه کتاب تهران عرضه می‌شود.

این مجموعه داستان که با ترجمه اسدالله حقانی با عنوان «شام خانوادگی» به فارسی برگردانده شده، داستان‌هایی را دربر می‌گیرد که پیش‌تر در مجموعه داستان‌های این برنده نوبل ادبیات نبودند؛ داستانی‌هایی چون «یک غربت و گاهی غم»، «مسمومیّت»، «در انتظار جی»، «تابستان پس از جنگ»، «شام خانوادگی»، «روستایی آن‌سوی تاریکی» و «اکتبر ۱۹۴۸».

گویا از این میان، تک داستان «شام خانوادگی» سال‌ها پیش با ترجمه جعفر مدرس صادقی، در مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نویسندگان مختلف، به فارسی ترجمه شده هست.

کازوئو ایشی‌گورو نویسنده انگلیسی ژاپنی‌تبار هست که ۸ نوامبر ۱۹۵۴ در ناگازاکی به دنیا آمد و در شش‌سالگی وطنش را ترک کرد. او هنگام بحث درباره میراث ژاپنی و تأثیر آن بر تربیتش می‌گوید: ‌«من کاملا مثل انگلیسی‌ها نیستم، چون پدر و مادری ژاپنی در خانه‌ای ژاپنی‌زبان مرا بزرگ کرده‌اند. پدر و مادرم فکر نمی‌کردند که قرار هست مدتی به این بلندی در این کشور زندگی کنیم. آن‌ها احساس مسوولیت می‌کردند که ارتباط مرا با ارزش‌های ژاپنی حفظ کنند. من پیشینه‌ای متمایز دارم. جور دیگری فکر می‌کنم و دیدگاه‌هایم اندکی با بقیه فرق دارد.»

ایشی‌گورو اسمی ژاپنی دارد. حروف اسمش در ژاپنی به معنای سنگ و سیاه هستند. دو رمان اول او در ژاپن اتفاق می‌افتند با این حال خود او در مصاحبه‌های متعدد تأکید کرده که با ادبیات ژاپن آشنایی چندانی ندارد و آثارش شباهتی به ادبیات ژاپن ندارند. ایشی‌گورو در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۰ می‌گوید:‌ «اگر اسم مستعاری انتخاب می‌کردم و کس دیگری پیدا می‌کردم که از عکسش به جای تصویر خودم استفاده کنم، مطمئنم کسی به ذهنش نمی‌رسید که بگوید این آدم مرا یاد فلان نویسنده ژاپنی می‌اندازد.» هرچند بعضی نویسندگان ژاپنی تأثیری دورادور بر کار او داشته‌اند، ایشی‌گورو خود تأثیر سینماگران ژاپنی مانند «یاسوجیرو ازو» و «میکیو ناروسه» را بیش‌تر می‌داند.

به جز «منظره رنگ‌پریده تپه‌ها»، همه رمان‌ها و مجموعه داستان‌های کوتاه او نامزد جایزه‌های معتبر ادبی شده‌اند. مهم‌تر از همه، چهار کتاب «هنرمندی از جهان شناور»، «بازمانده‌ روز»، «وقتی یتیم بودیم» و «هرگز رهایم مکن» همگی نامزد دریافت جایزه بوکر بوده‌اند.

رمان‌های «بازمانده روز» و «هرگز رهایم مکن» او به صورت فیلم سینمایی درآمده‌اند. «آنتونی هاپکینز» و «اما تامپسون» بازیگران سرشناسی هستند که در «بازمانده‌ روز» ایفای نقش کرده‌اند.

کتاب «بازمانده روز» از این نویسنده در سال ۱۹۸۹ جایزه «من بوکر» را دریافت کرده که توسط نجف دریابندری در ایران به فارسی برگردانده شده هست.

مجموعه داستان «شام خانوادگی» را انتشارات آرادمان در ۱۲۲ صفحه به‌بهای ۱۵ هزار تومان در نمایشگاه کتاب تهران عرضه خواهد کرد.

همین ناشر اثر داستانی دیگری را هم با ترجمه اسدالله حقانی، با نام «پشت درختان بید» اثر آلگرنون بلک‌وود – پدر ژانر وحشت – در نمایشگاه کتاب تهران عرضه خواهد کرد.

سی‌ویکمین نمایشگاه کتاب تهران از ۱۲ تا ۲۲ اردیبهشت‌ماه جاری در مصلای تهران برگزار خواهد شد.

انتهای پیام

صفحه 20 از 360
»...10 قبلی 16171819202122232425 بعدی 304050...«