• تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

موسیقی فیلم؛ «بخاطر چند دلار بیشتر»

«بخاطر چند دلار بیشتر» فیلمی در سبک وسترن اسپاگتی به کارگردانی «سرجیو لئونه» هست که در سال ۱۹۶۵ میلادی ساخته شد و دومین اثر از سه‌گانه دلار یا سه‌گانه مرد بی‌نامِ لئونه محسوب می‌شود و کلینت ایستوود، لی وان کلیف و جان ماریا ولونته در آن ایفای نقش کرده‌اند. «انیو موریکونه» موسیقی‌دان، آهنگساز و رهبر ارکستر مشهور ایتالیایی، موسیقی ماندگار این فیلم را ساخته هست. موریکونه طی شش دهه فعالیت خود برای بیش از ۴۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی موسیقی نوشته که بعضی از مشهورترین‌های آن‌ها برای فیلم‌های سرجیو لئونه بوده هست.

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

جواد انصافی، نمایشنامه‌ی «شهر بی‌گدا» نوشته حسن دولت‌آبادی را برای اجرا آماده کرده هست.

این بازیگر و کارگردان تئاتر در گفت‌وگویی با ایسنا بیان کرد: «شهر بی‌گدا» فضایی در حوزه نمایشی سیاه‌بازی دارد و اگرچه قبلا یک بار اجرا شده اما با ویژگی‌های سیاه‌بازی کمی تفاوت داشته به همین دلیل پیشنهاد شد که این بار به شیوه سیاه‌بازی دوباره اجرا شود.

او با اشاره به اینکه تمرین‌های این نمایش انجام شده و تقریبا آماده هست، گفت: «شهر بی‌گدا» نمایش پرمحتوایی هست و همه نوع قشر و سنی را دربرمی‌گیرد چرا که در این نمایش منع گداپروری مورد تأکید هست. در این باره نمونه بارز شهر تبریز هست که به نداشتن گدا مشهور شده و چند کارخانه در آنجا تأسیس شده تا اگر کسی قصد گدایی دارد در آنجا مشغول به کار شود.

انصافی گفت: ما در این نمایش می‌بینیم که از سر دلسوزی، آدم‌ها را گدا می‌کنیم و این نقطه شروع ماجرای ما در نمایش هست.

به گفته وی که علاوه بر کارگردانی، نقش «سیاه» را هم بازی می‌کند، سه نسل بازیگر در این اثر حضور دارند و «شهر بی‌گدا» به شکل موزیکال و با آموزش‌های غیرمستقیم «سیاه‌بازی» اجرا می‌شود.

این بازیگر همچنین درباره محل اجرای نمایش هم گفت: برای اجرا به تالار سنگلج پیشنهاد داده بودیم اما گویا فقط در سالن‌های دولتی سالی یک بار می‌توان اجرا کرد. تئاترشهر را هم چندان برای اجرا نتوانستیم هماهنگ کنیم ولی اگر شرایط فراهم شود طبق صحبت‌های ابتدایی در سالن «شهرزاد» به صحنه خواهیم رفت.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

مراسم غسل و کفن پیکر مرحوم حجت‌الاسلام و المسلمین سیدمهدی طباطبایی شامگاه پنج‌شنبه در حسینیه بیت‌الاحزان توسط آیت‌الله سعیدی و بیت مکرم ایشان و با حضور مردم علاقه‌مند به این استاد اخلاق برگزار شد.

به گزارش ایسنا، مراسم غسل و کفن پیکر مرحوم حجت‌الاسلام و المسلمین سیدمهدی طباطبایی شامگاه پنج‌شنبه( ۲۷ اردیبهشت) با حضور شخصیت‌هایی همچون آیت‌الله سعیدی، تولیت حرم حضرت معصومه (س)، حجت‌الاسلام والمسلمین ابوترابی‌فرد، خطیب موقت نماز جمعه تهران و بیت ایشان و با حضور مردم عاشق این استاد اخلاق در حسینیه بیت‌الاحزان برگزار شد.

در این مراسم مداح اهل بیت (ع) به قرائت زیارت عاشوراء و عزاداری پرداخت.

به گزارش ایسنا، قرار هست مراسم تشییع پیکر این استاد اخلاق ساعت ۱۰ صبح فردا (جمعه، ۲۸ اردیبهشت) از مقابل مسجد موسی‌بن جعفر(ع) واقع در میدان غیاثی  برگزار شود و سپس پیکر آن مرحوم در ساعت ۵ عصر در جوار حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده می‌شود.

نماز مرحوم حجت‌الاسلام و المسلمین سیدمهدی طباطبایی، توسط آیت‌الله شبیری زنجانی اقامه می‌شود و قرار هست مراسم ختمی در شهر مقدس قم پس از اقامه نماز مغرب و عشاء در رواق امام خمینی(ره) صحن حرم حضرت معصومه(س) برگزار شود.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

ابوذر قاسمیان با بیان این‌که نویسنده‌ها در انتشار آثارشان وسواس ندارند می‌گوید: اگر نویسنده‌ها در انتخاب و انتشار آثارشان وسواس داشتند ادبیات شسته رفته‌تری داشتیم.

این نویسنده تحسین‌شده بخش مجموعه داستان جایزه «مهرگان ادب» در گفت‌وگو با ایسنا درباره این جایزه اظهار کرد: جایزه «مهرگان» یکی از قدیمی‌ترین جایزه‌های ادبی ایران هست و به خاطر این‌که صادقانه عمل می‌کند توانسته هست در ادبیات دوام داشته باشد. بسیاری از کتاب‌هایی که در جایزه «مهرگان» برگزیده شدند ناشناخته بودند و این نشان‌دهنده این هست که داوران این جایزه بی‌ حب و بغض کتاب‌ها را انتخاب کردند.

او با بیان این‌که جایزه‌ها تأثیر زیادی در دیده شدن  و فروش کتاب‌ها دارند، گفت: درست هست که ما جایزه‌ای مانند «من بوکر» یا «گنکور» نداریم اما این جایزه‌ها هم بی‌تأثیر نیست و به آثار اعتبار می‌بخشد و باعث ماندگاری آن‌ها می‌شود. خوشبختانه کتاب «لب‌خوانی» من به خوبی دیده شد و چند نفری آن را نقد کردند و  حتی در جایزه «احمد محمود» هم نامزد شد اما جایزه‌ای که کتاب مرا خوب دید جایزه «مهرگان» بود. تحسین شدن این کتاب‌ تأثیر زیادی گذاشته، به طور مثال باعث شده چند منتقد این اثر را دوباره‌خوانی کنند و خیلی‌ها به آن رجوع می‌کنند و اثر دوباره بعد از مدتی زنده شده هست.

قاسمیان با بیان این‌که جوایز نوعی تبلیغ برای کتاب هست، افزود: جوایز ادبی ما مانند دهه ۸۰ فعال نیستند. دو کتاب جریان‌ساز در دهه ۸۰ داشتیم؛ «همنوایی شبانه ارکستر چوب‌ها» از رضا قاسمی و «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» زویا پیرزاد که در اکثر جوایز آن زمان دیده شدند. جوایز آن‌ها را خوب تشخیص دادند و در یک دهه این تأثیر ادامه داشت. این‌که فقط یکی، دو جایزه معتبر داشته باشیم برای ادبیات مضر هست. مثلا در دهه ۸۰ اگر کتابی از جایزه «گلشیری» جا می‌ماند و یا طبق سلیقه داوران آن جایزه نبود در جایزه‌های دیگری مانند «روزی روزگاری» یا جایزه «نویسندگان و منتقدان مطبوعات» مطرح می‌شد.

این نویسنده جهرمی افزود: انتخاب جوایز همیشه با حواشی همراه بوده و فکر می‌کنم اگر جایزه‌ها با سلایق  مختلف باشد حواشی از جنبه منفی دور می‌شود. به نظرم جوایز باید مانیفست و هرکدام رویه مشخص داشته باشند؛ مثلا این‌که جایزه مهرگان ادبیات روشنفکری را مطرح می‌کند  و یا فلان جایزه به عوام‌پسندی توجه می‌کند.

او در ادامه خاطرنشان کرد: اعتبار  جوایز ادبی زمانی کاهش پیدا کرد که یکی از داوران  این جایزه‌ها گفت ما به کتاب‌های مارسل پروست جایزه نمی‌دهیم،  منظورش این بود که کتاب‌هایی که ادبیات برتری داشته باشد برای‌شان مهم نیست و مهم این هست که  کتاب در بین عوام جایگاهی پیدا کند. پس سعی کردند ادبیات در زندگی مردم نقش پررنگ‌تری داشته باشد و این باعث شده بسیاری از کتاب‌های خوب و درجه یک در جوایز دیده نشود و با این‌ کار نخبه‌هایی را که کتاب می‌خواندند از دست دادند. وقتی جوایز اثری را انتخاب می‌کردند اول نخبه‌ها آن را تأیید می‌کردند و بعد به حلقه‌های بعدی می‌رسید. انتخاب آثاری که وجه عامه‌پسندی بیشتری داشت باعث شد نخبه‌ها بی‌اعتماد شوند و جوایز اثر خود را از دست بدهند، زیرا عامه مردم جوایز را دنبال نمی‌کنند و به تبلیغ دهان به دهان توسط همان نخبه‌ها اعتماد می‌کنند.

ابوذر قاسمیان با بیان این‌که کتاب «لب‌خوانی» اولین مجموعه داستان او هست، گفت: من پیش از این هم دو کتاب داشتم که تا مرحله چاپ پیش رفت اما به خاطر وسواسی که برای انتخاب داستان‌ها و منتشر کردن آن‌ها داشتم از چاپ‌شان منصرف شدم و حالا هم از این کار پشیمان نیستم. بعضی از داستان‌های من در مجلات معتبر هم چاپ شده هست.

او درباره این‌که آیا فکر می‌کند ادبیات ما از عامه مردم جداست، گفت: داستان‌نویسی هنری نبوده که به اکثریت مردم مربوط باشد. ادبیاتچی‌های ما همیشه در اقلیت بوده‌اند. ما باید قبول کنیم عامه مردم کتاب‌ نمی‌خوانند که فقط برای آن‌ها کتاب بنویسیم، اگر می‌خواهیم از شخصی‌نویسی دور شویم باید یک پله از خودمان دور شویم  و این‌طور هم نباید باشد که نویسنده برای خودش بنویسند و از عامه مردم دور باشد. ادبیاتی می‌تواند موفق باشد که خود نویسنده را راضی کند، اگر نویسنده را راضی نکند کس دیگری را هم نمی‌تواند راضی کند.

این نویسنده درباره تولید انبوه کتاب‌های بی‌کیفیت نیز گفت: متأسفانه بین داستان‌نویسان وسواس وجود ندارد. اگر نویسنده‌ها در انتشار کتاب‌های‌شان وسواس داشتند حالا ما ادبیات شسته رفته‌ای داشتیم. نویسنده‌های دهه شصتی که تعدادشان هم زیاد هست وسواسی برای انتشار کتاب‌های‌شان ندارند.  البته بسیاری از ناشران هم در این زمینه مقصر هستند و کتاب‌های زیادی منتشر می‌کنند. بسیاری از مخاطبان به اعتبار یک نشر، کتاب‌های یک نویسنده نوپا را می‌خرند. زمانی که ناشر در انتشار این کتاب‌ها دقت نکند اعتماد مخاطبان خود را از دست می‌دهد.

او درباره علت این موضوع اظهار کرد: یکی از دلایل این موضوع پروسه طولانی انتشار کتاب هست. پروسه انتشار کتاب در ایران سخت هست؛ از ممیزی و در ارشاد ماندن گرفته تا پیداکردن ناشر. من در سال ۹۲ کتابم را تمام کردم  اما در سال ۹۵ منتشر شد و سه سال طول کشید. زمانی که نویسنده‌ها می‌بینند این فرایند فرسوده‌کننده هست و هر لحظه سلایق تغییر می‌کند پس نویسنده با خود می‌گوید لااقل کتاب اولم را منتشر کنم. در واقع  نداشتن حاشیه امنیت باعث شده نویسنده‌ها فقط به فکر دست‌وپا کردن یک رزومه برای خود باشند.

ابوذر قاسمیان درباره کتاب «لب‌خوانی» نیز توضیح داد: این مجموعه شامل ۹ داستان هست که در فضای سربازی می‌گذرد، اما براساس خاطرات سربازی نوشته نشده هست. در جایی خوانده بودم برای ادبیات سوررئال یا هر ادبیات دیگری جنگ فضای بسیاری خوبی هست اما من جنگ را تجربه نکرده بودم و به نظرم رسید فضای سربازی مولفه‌های نزدیک به جنگ دارد و من سربازی را تجربه کرده‌ام. اتفاقاتی که در ذهنم بود در فضای سربازی پیاده کردم، یعنی فضا واقعی هست.  من  مختصات سربازی را می‌شناختم و اتفاقات را در این ظرف ریختم، اتفاق‌ها واقعی نیست اما به دلیل این‌که فضا را می‌شناختم  داستان‌ها باورپذیری داشت. من دنبال فضاهای جزیره‌مانند هستم  مثلا پادگانی که دور باشد یا دانشگاه دور از شهر تا بتوانم قواعدی را بسازم که از قواعد جهان بیرون دور هست.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

تهیه‌کننده و کارگردان فیلم «چهارراه استانبول» ضمن مخالفت با پخش مسابقات جام‌جهانی فوتبال در سینماها، گفت: اگر قرار هست این اتفاق بیفتد، پس به ما هم اجازه دهند در استادیوم آزادی فیلم نمایش دهیم.

مصطفی کیایی که مدتی قبل هم بابت وضعیت اکران فیلم خود اعتراض داشت، در گفت‌وگویی با ایسنا در پاسخ به اینکه آیا با توجه به نظر شورای صنفی نمایش مبنی بر اینکه برای پخش مسابقات فوتبال در سینماها باید رضایت صاحبان فیلم‌ها نیز گرفته شود، با چنین جریانی موافقت می‌کند؟ بیان کرد: من اصلا با این موضوع موافق نیستم و به نظرم کار درستی هم نیست چون فوتبال و سینما هر کدام جای خود را دارند و قرار نیست در سالن سینما فوتبال پخش شود که اگر این طور باشد استادیوم آزادی را هم به ما بدهند تا در آن فیلم اکران کنیم.

او درباره وضعیت اکران فیلم خود هم گفت: هنوز تعداد سالن‌ها و سانس‌های فیلم «چهارراه استانبول»‌ به طرز عجیبی کم هست و نمی‌دانم برای این فیلم با حدود ۴۷ سالن در مقابل بیش از ۱۷۰ سالن فیلم‌های دیگر باید چه کرد!

وی درباره اینکه بخشی از زمان اکران فیلم‌اش با ماه رمضان و نیز مسابقات جام جهانی همراه خواهد بود و ۱۰ هفته نمایش فیلم‌های اکران اول نوروز هم هنوز به پایان نرسیده هست، ادامه داد: واقعا برای فیلم‌های اکران دوم نوروز باید فکری اساسی کرد چون به نظرم اتفاق بدی رخ داد و همه فیلم‌ها در هم گره خورده‌اند و فیلم‌های گروه اول هم حاضر نیستند سالن‌ها را ترک کنند، هرچند ما به هر شکلی باشد سینماهای تهران را سروسامان می‌دهیم اما اتفاق بدتر در شهرستان‌ها رخ می‌دهد چرا که اکران در آنجا به شوخی تبدیل شده هست.

کیایی گفت: در استان بزرگی مثل فارس فیلم «چهارراه استانبول» فقط پنج سانس و در اصفهان فقط شش سانس نمایش دارد و در بقیه سالن‌ها و سانس‌ها هم فیلم‌های اکران اول نوروز نمایش داده می‌شوند. پیگیری‌هایی هم که در کمیته تخلفات شورای صنفی نمایش انجام دادیم چندان به نتیجه نرسید چون شهرستان‌ها از شورای صنفی نمایش تبعیت نمی‌کنند و بیشتر سالن‌های شهرستان‌ها در اختیار حوزه هنری هست و امیدواریم لااقل آنها به وضعیت اکران این فیلم‌ها کمکی کنند.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

مدتی هست که بعضی از بازیگران در کسوت خبرنگار مقابل مسؤولان می‌نشینند و سوال می‌پرسند. فارغ از اینکه چرا باید یک بازیگر به جای خبرنگاران واسطه میان مسؤولان و مردم شود، این موضوع نیز بسیار جالب توجه هست که مسؤولانی که به سختی جواب پرسش‌های خبرنگاران حرفه‌ای را می‌دهند، چطور مشتاقانه به راحتی مقابل یک سلبریتی می‌نشینند و از فرط هیجان و ذوق‌زدگی بارها تصاویر و فیلم‌های این مصاحبه را در صفحات شخصی‌شان منتشر می‌کنند.

اظهار نظر درباره موضوعات روز و مسائل مهم سیاسی، اجتماعی، ورزشی و فرهنگی امری طبیعی و حق هر شهروندی هست، اما نه تا زمانی که این اظهار نظرها جنبه کارشناسی و حرفه‌ای داشته باشند که قاعدتا افراد مشهور یا همان سلبریتی‌ها نیز از این قاعده مستثنی نیستند. با این وجود در سال‌های اخیر و با پیشرفت روزافزون شبکه‌های اجتماعی بعضی از چهره‌های سینمایی، در قالب خبرنگار از مسؤولان سوال می‌پرسند، با آنها گفت‌وگو می‌کنند و تحلیل‌ ارایه می‌دهند.

این درحالی هست که بسیاری از کارشناسان رسانه بر این باورند همان‌طور که یک خبرنگار نمی‌تواند بدون دانش کافی و ناگهانی به عرصه بازیگری وارد شود، یک هنرپیشه هم نمی‌تواند در کسوت یک خبرنگار مقابل مسؤولان بنشیند و پرسش‌های مهم سیاسی و اجتماعی مطرح کند؛ البته بازیگران می‌توانند در قالب برنامه‌هایی که بیشتر جنبه سرگرمی‌ دارد با مسؤولان گفت‌وگو کنند، اما نباید به هیچ وجه پرسش‌های تخصصی و جدی عنوان شود.

در همین راستا هوشنگ اعلم، روزنامه‌نگار پیشکسوت در گفت‌وگویی با ایسنا در این باره اظهار کرد، «متأسفانه افرادی که به عنوان سلبریتی در عرصه‌های هنرپیشگی و ورزش شناخته شده‌اند سال‌هاست از هر فرصتی برای بیشتر مطرح شدن استفاده می‌کنند. به طور کلی این باور برای سلبریتی‌ها ایجاد شده هست که چون مردم آنها را روی پرده سینما و تئاتر می‌بینند، صلاحیت دارند درباره هر موضوعی اظهار نظر کارشناسی کنند.»

او ادامه داد: تجربه نشان داده که با وقوع هر حادثه‌ای و هر خبر مهم سیاسی بعضی از سلبریتی‌ها برای بیشتر دیده شدن اظهارنظرهای کارشناسی می‌کنند و حتی گاهی تلاش می‌کنند که در قالب خبرنگار با مسؤولان ارتباط برقرار کنند. طبیعتا هیچکس حق ندارد بگوید کسی نمی‌تواند درباره موضوعی اظهار نظر کند. حتی منِ روزنامه‌نگار هم می‌توانم در یک فیلم سینمایی حضور داشته باشم و به عنوان یک هنرپیشه ایفای نقش کنم، اما اینکه چقدر توانایی این کار را دارم بحث دیگری هست. سلبریتی‌ها هم می‌توانند درباره هر موضوعی اظهار نظر کنند و با مسؤولان به گفت‌وگو بنشینند و کسی هم حق ندارد جلوی آنها را بگیرد، اما خودشان باید به این موضوع توجه کنند که چقدر توانایی دارند درباره موضوعات مختلف نظرات کارشناسی‌شده بدهند. همان طور که بازیگری نیاز به تخصص دارد، نوشتن و روزنامه‌نگاری نیز تخصص می‌خواهد؛ البته باید به این نکته توجه کرد که واکنش نشان دادن به موضوعات روز بحث دیگری هست و ارائه نظرات کارشناسی شده که طبیعتا متخصصان خود را دارد بحث دیگری هست.

این روزنامه‌نگار باسابقه یادآور شد: کاملا مشخص هست که نه تنها این سلبریتی‌هایی که مقابل مسؤولان می‌نشینند و با آنها گفت‌وگو می‌کنند، بلکه آن مسؤول هم هیچ تصوری از حرفه خبرنگاری ندارد. یک خبرنگار ممکن هست برای مصاحبه با مسؤولی یک ماه مطالعه کند و پرونده کاری آن مسؤول را به صورت کامل مورد بررسی قرار بدهد تا بتواند از زمانی که در اختیار دارد نهایت استفاده را بکند، اما دانش یک بازیگر با خبرنگاری که سال‌ها در یک حوزه فعالیت کرده هست، اصلا قابل مقایسه نیست. اما متاسفانه مسؤولان نه تنها با مطبوعات و خبرگزاری‌ها میانه‌ای ندارند، بلکه هیچ آشنایی هم با این حرفه ندارند. اکثر آنها اصلا وقتی برای خواندن اخبار صرف نمی‌کنند و همین باعث می‌شود که یک مسئؤول نمی‌تواند نام یک موزه معروف را درست تلفظ کند و به جای آنکه مقابل خبرنگار بنشیند و به سوالات او پاسخ دهد، در مقابل یک سلبریتی می‌نشیند و تا مدت‌ها هم خوشحال هست که توانسته یک ساعت با فلان هنرپیشه معروف صحبت کند.

او با بیان اینکه «بسیاری از مسؤولان عاشق تصویر انداختن با هنرپیشه‌ها هستند»، افزود: یادم هست در همین چند سال اخیر وقتی یکی از مسؤولان فرهنگی روی کار آمد، جلسات مختلفی را با اهالی موسیقی و سینما برگزار کرد، اما هیچ جلسه‌ای با روزنامه‌نگاران نداشت و این موضوع فاجعه‌انگیز هست. بعضی از مسؤولان از حرف زدن با هنرپیشگان ذوق‌زده و از اینکه بتوانند یک ساعت مقابل آن هنرپیشه بنشینند و به سوالات او پاسخ دهند، خوشحال می‌شوند و تا مدت‌ها با انتشار فیلم‌های این مصاحبه در صفحه مجازی خود به قول معروف پُز می‌دهند. طبیعی هست که در این جامعه با این سطح از تفکر، مسؤولان برای خبرنگاران ارزشی قائل نمی‌شوند؛ چون ما سلبریتی نیستیم و در زیر پوست جامعه در حال روشنگری هستیم.

اعلم با بیان اینکه «طبیعتا مصاحبه با یک سلبریتی راحت‌تر از مصاحبه با یک خبرنگار هست»، گفت: این موضوع هم همانند سایر موضوعات مملکت ما که هیچ کسی سر جای خودش نیست، پیش می‌رود. وقتی شهرداری برای دادن طرح ترافیک به خبرنگاران در امور فرهنگی دخالت می‌کند و برای شناسایی خبرنگاران از آنها مدرک‌های غیرمنطقی می‌خواهند و وقتی صداوسیما در کار سایر نهادها به راحتی دخالت می‌کند، دیگر چه انتظاری از سلبریتی‌ها داریم؟

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

در دعای روز دوم ماه مبارک رمضان آمده هست: «خدایا نزدیک کن مرا در این ماه به سوی خشنودیت و برکنارم دار در آن از خشم و انتقامت.»

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏

“اللهمّ قَرّبْنی فیهِ الی مَرْضاتِکَ و جَنّبْنی فیهِ من سَخَطِکَ و نَقماتِکَ و وفّقْنی فیهِ لقراءةِ آیاتِکَ برحْمَتِکَ یا أرْحَمَ‌ الرّاحِمین”

خدایا نزدیک کن مرا در این ماه به سوی خشنودیت و برکنارم دار در آن از خشم و انتقامت و توفیق ده مرا در آن برای خواندن آیات قرآن به رحمت خودت ای مهربان‌ترین مهربانان.»

به گزارش ایسنا، آیت‌الله مجتهدی تهرانی در شرح دعای روز دوم ماه مبارک رمضان آورده هست:

در این دعا از خداوند می‌خواهیم؛ در ماه رمضان کاری کند که به رضایت و خشنودی او نزدیک بشویم‌، می‌گوید: در روایت وارد شده، اگر می‌خواهی بدانی خدا از تو راضی هست، ببین که تو از خدا راضی هستی یا نه!؟

بعضی‌ها از خدا راضی نیستند و به درگاه الهی گله می‌کنند که خدایا چرا همه دارا هستند و من چیزی ندارم، یا چرا همه سالمند و من مریضم؟ نباید این طور حالتی داشت، بلکه باید در هر حالتی که هستی از خدا راضی باشی.

آیت‌الله مجتهدی تهرانی در مورد ملاک رضایت خدا با اشاره به صفحه ۱۸۶ جلد سوم تفسیر ‘روض الجنان و روح الجنان’ گفت: یکی از اولیا الهی ۳۰ سال مریض بود، از ایشان سوال کردند آیا دوست نداری خوب شوی و از این مساله بیماری ناراحت نیستی؟ ایشان اصلا ابراز ناراحتی نکرده بود، چون رضایت خدا را ملاک قرار داده بود و نمی‌خواست خلاف خواست خدا بخواهد.

پس اگر می‌خواهی بدانی خدا از تو راضی هست یا نه، به دلت مراجعه کن! ببین در زندگی از خدا راضی هستی؟

اگر راضی هستی؛ بدان که خدا هم از تو راضی هست و اگر در گوشه دلت از خدا ناراضی هستی، متوجه باش که خدا هم از تو ناراضی هست.

آیت‌الله مجتهدی تهرانی با تاکید بر اینکه در روایات اسلامی آمده هست که خداوند از سه گروه تعجب می‌کند، این سه گروه عبارتند از: اول کسی که نماز می‌خواند و می‌داند مقابل چه خدایی ایستاده هست، ولی در نماز حضور قلب ندارد و حواسش به نماز نیست. دوم کسی که عمری هست روزی خدا را می‌خورد و غصه روزی فردا را دارد. سوم کسی که می‌خندد در حالی که نمی‌داند خدا از او راضی هست یا نه!

مرحوم آیت‌الله مجتهدی تهرانی در ادامه شرح دعای روز دوم ماه مبارک رمضان، در تبیین عبارت ‘وَجَنِّبْنِی فِیهِ مِنْ سَخَطِکَ وَ نَقِمَاتِکَ’ گفت: خدایا یک کاری کن که از غضب تو اجتناب کنم؛ و کاری نکنم که در ماه رمضان از من ناراضی باشی. ‘وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِقِرَاءَةِ آیاتِکَ بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین’ یعنی؛ خدایا مرا موفق به خواندن قرآن کن.

در قدیم رسم بود که در ماه مبارک رمضان چند ختم قرآن می‌کردند، حداقل یک ختم قرآن به نیت امام زمان (‌عج) داشته باشید، یا به نیت پدر و مادر و امواتتان حداقل یک بار قرآن را ختم کنند. کسی که در ماه رمضان موفق به یک ختم قرآن نمی‌شود، دچار خسارت بزرگی می‌شود، ماه رمضان ماه قرآن هست و باید قرآن خواند؛ اگر کسی می‌خواهد زنگار دلش پاک بشود، باید موقع سحر قرآن بخواند.

وی یکی دیگر از عوامل از بین‌بردن زنگار دل را ‘استغفار’ دانست و به حدیثی از پیامبر (ص) اشاره کرد که می‌فرماید:«پنج چیز دل را صفا دهد و سختی قلب را برطرف می‌کند: همنشینی علما، دست به سر یتیم کشیدن، نیمه‌شب استغفار کردن، کم خوابیدن در شب و روزه‌داری. » خدایا در روز دوم ماه رمضان ما را موفق کن که آیات تو را بخوانیم. ای خدایی که از همه رحم‌کننده‌ها رحمتت بیشتر هست.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی درگذشت حجت‌الاسلام والمسلمین سید مهدی طباطبایی پیام تسلیتی منتشر کرد.

به گزارش ایسنا، در متن پیام سیدعباس صالحی آمده هست:

«انا لله وانا الیه راجعون

خبر درگذشت عالم پارسا و انقلابی، استاد اخلاق حجت‌الاسلام والمسلمین سید مهدی طباطبایی در نخستین روز ماه ضیافت الهی موجب تأثر گردید.

آن مرحوم از پیشگامان انقلاب اسلامی و یاوران امام خمینی(ره) بود و در این مسیر مجاهدت و فداکاری بی‌دریغ داشت و پس از پیروزی انقلاب، بی توقع آن را ادامه داد و زبان نصیحت را با حمایت مسوولانه همراه نمود. هم‌چنین در ارتباطات مردمی و حل مشکلات عمومی،  نقش دیرین علمای دین را تداوم داد. خانه‌اش ملجا مردم بود و پس از انقلاب تا آخرین روزهای حیات مبارکش، هم‌چنان ماند.

اینجانب فقدان این عالم مردمی را به مقام معظم رهبری، مراجع عظام و جامعه روحانیت، خاندان و بیت معظم ایشان صمیمانه تسلیت می‌گویم و برای آن مرحوم در این روزهای مبارک، رحمت واسعه الهی مسالت می دارم.»

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۷ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

شبکه هدهد در ماه رمضان انیمیشن‌های جدید را به روی آنتن می‌برد.

به گزارش ایسنا، «رینگ گفتگو» برنامه‌ای با موضوع معضلات اجتماعی هست که بین دو نوجوان صورت می‌گیرد و هر روز ساعت ۱۴:۳۰ به روی آنتن شبکه هدهد می‌رود.

مسابقه زنده تلفنی «یکی من یکی تو»  در ایام ماه مبارک رمضان ساعت ۱۹:۳۰ روی آنتن می‌رود و تلاوت قرآن از حرم حضرت معصومه (س) نیز به صورت زنده هر روز از ساعت ۱۷:۳۰ در شبکه هدهد پخش می‌شود.

همچنین برنامه تولیدی «مهمانی در بهشت» به صورت روزانه ساعت ۱۷ در فضایی معنوی و زیبا از حرم مطهر امام رضا(ع) روی آنتن می‌رود. این برنامه هر روز میزبان یک نوجوان هست که به همراه مجری در حرم امام رضا (ع) گردش و صحبت می‌کنند. در هر قسمت، حضور در افطاری صحن هدایت به همراه مجری و مهمان، آیتم پایانی برنامه هست.

برنامه «فوتبالیست‌ها»، لیگ فوتبال دستی هست که نوجوانان در محیط فوتبال دستی با یکدیگر مسابقه می‌دهند به صورتی که خود نوجوانان هستند که به جای مهره‌های فوتبال دستی قرار دارند. این برنامه جذاب و مفرح هر روز حوالی ساعت ۱۷ و ۵۰ دقیقه روی آنتن می‌رود.

«به همین نزدیکی» برنامه‌ای هست اذانگاهی که حوالی ساعت ۲۰:۲۰ پخش می‌شود. در این برنامه دو نوجوان ایرانی و افغانستانی با یکدیگر در مورد مسائل مختلف گفت‌وگو می‌کنند.

همچنین جدیدترین انیمیشن‌های جهان در ساعات ۱۰:۱۵ ، ۱۵:۱۵ ،۲۱:۳۰ در ماه مبارک رمضان به روی آنتن می‌رود.

شبکه جهانی هدهد شبکه بین المللی شیعی در حوزه کودک و نوجوان هست که به سه زبان فارسی، عربی و انگلیسی و از طریق ماهواره فعالیت می‌کند.

انتهای پیام

  • تاریخ : ۲۷ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : آستارا

محققان عنوان کردند: اگرچه اخبار جعلی سریع‌تر و بیشتر در رسانه‌های اجتماعی انتشار پیدا می‌کنند، اما اخبار چاپی و رسانه‌های سنتی خبری، قابل اعتمادترین منابع خبری هستند.

به گزارش ایسنا به نقل از سایت خبری اروپا، امروزه اینترنت از راحت‌ترین روش‌های دسترسی به منابع خبری آنلاین هست، اما تا چه اندازه می‌توان به این منابع اعتماد کرد؟

محققان اعلام کردند: با ظهور رسانه‌های دیجیتال خبری، ظهور اطلاعات ناموثق آنلاین افزایش یافته هست. همچنین بنا بر اظهارات آنها افزایش سواد رسانه‌ای و تجزیه و تحلیل اخبار از مهمترین شیوه‌های تشخیص صحت خبر هست.

در سال ۲۰۱۸، کمیسیون اروپا اقداماتی را جهت مقابله با گسترش و تاثیر اطلاعات اشتباه آنلاین در اروپا انجام داد.

برخلاف دسترسی بسیار گسترده به اخبار آنلاین، اعتماد کاربران به رسانه‌های خبری، به ویژه در منابع آنلاین، کم هست، البته این شرایط، با توجه به سن، تحصیلات و کشورهای مختلف متفاوت هست و باید در نظر داشت که روزنامه‌های معروف، همچنان مخاطبان خود را دارند.

مهمترین سوال اینجاست که آیا بازار اخبار دیجیتال موفق بوده هست؟

محققان اظهار کردند: بعضی از سایت‌های خبری توجهی به ارائه خبر ندارند و تنها قصد آنها افزایش درآمد و تبلیغات هست.

این چنین فضاهایی باعث شکست بازار خبری دیجیتال می‌شوند با این حال، نظارت تنها راه‌حل نیست و تجزیه و تحلیل هر فرد بسیار ضروری هست.

افزایش سواد رسانه‌ای و بررسی واقعیت، می‌تواند بسیار موثر باشد.

مرکز تحقیقات مشترک اتحادیه اروپا (JRC) نتایج مطالعه خود در مورد اخبار جعلی و انتقال رسانه‌های خبری به حوزه آنلاین را منتشر کرده هست.

انتهای پیام

صفحه 3 از 360
قبلی 12345678910 بعدی 203040...«